पत्नी झरना

१३ वर्षको वैवाहिक जीवनमा मैले सुनीलजीलाई कहिल्यै पनि यो भएन त्यो भएन भनेर सताएकी छैन । मेरो माइतीको अनुमतिविना उहाँसँग भागेर बिहे गरे पनि त्यसपछि भने कसैलाई गुनासो गर्ने ठाउँ दिएकी छैन । सुनीलजीले पनि मलाई जे चाहिन्छ, सधै पुर्‍याइदिनुभएको छ ।

० झरना थापा

अभिनेत्री

अचेल म धेरैजसो सुटिङमै ब्यस्त हुन्छु　। एकमाथि अर्का सुटिङ पर्ने भएकाले घरपरिवारलाई समय दिन गाह्रो भइरहेको छ　। सुटिङ नपर्दा भने फुर्सद हुन्छ　। फुर्सदका हरेक पल म मेरो परिवारसँग बिताउन चाहन्छु　।

सुटिङ नभएको दिन म बिहान अबेर नौ-दस बजेतिर उठ्छु　। जतिसुकै हतारमा भए पनि बिहान सधैँ बत्ती बालेर भगवान्लाई फूल चढाउने मेरो बानी छ　। आज म जे छु, मेरो परिवार जे छ, सबै भगवान्को कृपा हो　। कहिलेकाहीँ सपरिवार भगवान्को दर्शन गर्न मन्दिर जान्छौँ हामी　।

म किचनमा बिरलै पस्छु　। बेफुसर्दीका कारण खाना पकाउन पनि भ्याउँदिनँ　। सहयोगी बहिनीले खाना बनाउने गर्छिन्　। मेरी सासुआमा पनि किचनमा सघाउनुहुन्छ　। उहाँ मीठो पकाउनुहुन्छ　। मलाई पनि खाना बनाउन मन लाग्छ　। स्वाद-स्वादका परिकार बनाउन सक्छु　। टाइम भए र मुड चले पकाउने गरेकी छु　।

म खसीको मासु निकै मिठो पकाउँछु रे- सुनीलजी (पति सुनीलकुमार थापा) ले भन्नुभएको　। उहाँलाई मैले पकाएको खसीको मासु र भातका साथमा गोलभेडाको अचार निकै मनपर्छ　। कहिलेकाहीँ नुन चर्का भयो भने पनि मीठो मानिमानी खानुहुन्छ　। आफूले खाँदा बल्ल थाहा हुन्छ- नुन चर्का भएछ　। मलाई भने साधारण खाना मनपर्छ　। दाल, भात, गुन्द्रुक, माछा अनि दही　। करेला पनि निकै मीठो लाग्छ मलाई　। तर, ब्लडप्रेसर लो भएकाले धेरै खान पाउँदिनँ　। भान्टा र परबर भने मलाई मन पर्दैन　। मेरी छोरी सुहाना भने घरायसी खानेकुराभन्दा आइसक्रिम, चक्लेट बढी मन पराउँछिन्　। खाना पनि फकाइफकाई खुवाउनुपर्छ　।

म निट एन्ड क्लिन मन पराउँछु　। फुर्सदका दिनमा म घरको सरसफाइ गर्ने गर्छु　। फोहोर पटक्कै मन पर्दैन　। उहाँ सामान लथालिंग पार्नुहुन्छ　। मलाई सम्हाल्दैको हैरान ! सानैदेखि होस्टेल बसेकाले होला उहाँ कुनै सामान पनि जतनका साथ राख्नुहुन्न, जहाँबाट झिकेको हो त्यहीँ राख्न जान्नुहुन्न　। उहाँको यस बानीका कारण हामी दुईजनामा कहिलेकाहीँ ठाकठुक पर्छ　।

नायिकाका साथै म जिम्मेवार बुहारी, पत्नी अनि आमा हु　। पेसा र पारिवारिक कर्तव्य र जिम्मेवारीबीच तालमेल मिलाउनुपर्छ भन्नेे हेक्का छ मलाई　।

सुटिङ नभएको समय मैले मेरो घरपरिवारका लागि समर्पण गरेकी छु　। अस्ति मात्रै मैले एक महिनालाई पुग्ने दाल, चामल, नुन, तेल, पीठो, सुकेको खुर्सानी र मसलाहरू गरेर झन्डै दस हजारको सपिङ गरेँ　। घरको लागि भ्याएसम्म म आफैँ सपिङ गर्छु　। छोरी होस्टल बस्ने भएकीले फुर्सद हुदा उसलाई भेट्न जान्छौँ　। सुनीलजी, म र छोरी लङटुरमा पनि जाने गरेका छौँ　।

श्रीमान्लाई सताएको दिन छैन

अहिलेसम्मको वैवाहिक जिन्दगी (१३ वर्ष) मा मैले सुनीलजीलाई कहिल्यै पनि यो भएन, त्यो भएन भनेर सताएकी छैन　।

मेरो माइतीको अनुमतिबिना उहाँसँग भागेर बिहे गरे पनि मैले कसैलाई गुनासो गर्ने ठाउँ दिएकी छैन　। मलाई जे चाहिन्छ, उहाँले सधैँ पुर्‍याउनुभएको छ　। मैले मागेरै लिनुपर्ने कुनै कुरा छैन　। म भगवान् निकै मान्ने भएकीले कहिलेकाहीँ तीर्थव्रत गर्ने कुरामा उहाँको समय नमिल्ने हुनाले अधूरो रहने गर्दछ　। केही समयदेखि सुनीलजीलाई भारतको वैष्णोदेवी माताको दर्शन गर्न जाऊँ भन्दै आएकी छु　। उहाँ व्यापारी मान्छे　। मेरो फुर्सद भएको बेलामा उहाँको फुर्सद नहुने, अनि उहाँ फुर्सदमा हुदा म सुटिङमा व्यस्त हुने भएकाले अहिलेसम्म वैष्णोदेवी मन्दिर दर्शन गर्न जान पाइएको छैन　।

म सुनीलजीबिनाको जीवन कल्पनासम्म गर्न सक्दिनँ　। तर ममा यति धेरै हिम्मत छ कि परिआए एक्लो जिन्दगी पनि बाँच्न सक्छु भन्ने लाग्छ 　। सबै समय र भाग्यको खेल हो　। भोलि कसले देख्या छ र ? एक्लै जिन्दगी बिताउनुपर्‍यो भने पनि म पछि हट्दिनँ　।

उहाँ मलाई निकै माया गर्नुहुन्छ　। उहाँको माया देख्दा सबै लोग्नेमान्छे आफ्ना श्रीमतीलाई यति धेरै माया गर्छन् त ? भन्ने शंका लाग्छ　। उहाँ जिम्मेवार पति र बुबा हो　। जिम्मेवारी बहन गर्न उहाँ कहिल्यै पनि चुक्नुभएको छैन　। उहाँको यो बानी मलाई निकै राम्रो लाग्छ　।

सुटिङले गर्दा म प्रायः घरबाहिरै हुन्छ　। घरप्रतिको मेरो जिम्मेवारी पनि उहाँले बहन गर्नुहुन्छ　। सुटिङ परेको दिन बिहान सबेरै उठेर मेरा लागि ब्रेकफास्ट तयार गर्नुहुन्छ　। छोरीको हेरचाह पनि उहाँले नै धेरै गर्नुहुन्छ　। छोरी पनि बाबु भनेपछि हुरुक्कै हुन्छिन्　। म घरमा धेरै बस्न नपाउने भएकाले होला छोरी पनि मसँगभन्दा बाबुसँग धेरै रमाइलो मान्छिन्　। सुटिङमा बाहिर हुदा म मेरो घरपरिवारलाई धेरै मिस गर्छु　।

परिवार सम्झिएर रातभरि रोएँ

एकपटक भने म रातभरि रोएकी छु　। एक कार्यक्रममा म दुई महिनाका लागि लण्डन गएकी थिएँ　। अरू बेलामा घरबाहिर बस्दा म कहिल्यै रोएकी थिइनँ　। म लण्डनमा भएको बेलामा यता मेरो ससुरा बा स्वर्गबास हुनुभयो　। मैले उहाँको मुख हेर्न पाइनँ　। पूणिर्माको दिन थियो　। होटलको छतमा गएर आकाशतिर हेरेको त अनायासै मेरा आँखा भरिए　। त्यतिबेला म स्वर्गबासी ससुरा, सासु, छोरी अनि श्रीमान् सम्झिएर निकै रोएँ　। मलाई होमसिक भएको थियो सायद　। कहिल्यै नरुने मान्छे म, रातभरि रोइरहेँ　। घरपरिवार भनेको के हो, मैले त्यतिबेला बुझेँ　।

त्यसो गर्दा रिस उठ्छ

कहिलेकाहीँ मान्छेका मुखबाट नानाथरि सुन्नुपर्दा मलाई निकै रिस उठ्छ　। इष्र्या गर्नेहरूले आफँै कुरा बनाएर भन्छन्　। तर, मलाई थाहा छ- नखाएको विष लाग्दैन　।

सुनीलजी कहिलेकाहीँ कुरै नबुझी बोल्नुहुन्छ, अनि मलाई रिस उठ्छ　। मलाई रिस उठ्यो भने म ठूल्ठूलो स्वरमा कराउँछु　। पछि, उहाँ आफ्नो गल्ती महसुस गर्नुहुन्छ, अनि कुरा साम्य हुन्छ　।

मलाई धेरै रिस उठ्यो, टेन्सन भयो भने झ्याप्पै निद्रा लाग्छ　। निद्राले निस्लोट बनाएपछि म सुतिहाल्छु　। निद्राबाट बिउँझदा सबै रिस, टेन्सन गायब भइसकेको हुन्छ　। अचेल डेढदुई महिना भयो, ठूलो स्वरले बोल्नुपरेको छैन　।

पतिका मनपर्ने-नपर्ने बानी

मलाई सुनीलजीका सबै बानी मन पर्छन्, कुरा नबुझी आवेगमा आइहाल्नेबाहेक　। उहाँ मिलनसार, सहयोगी, सहृदयी हुनुहुन्छ- आफ्नो र परिवारको ख्याल राख्ने　।

उहाँलाई खुसी हुन कुनै नौलो या ठूलो कुरा चाहिँदैन　। सधैँ त्यत्तिकै खुसी हुनुहुन्छ　। जे छ, त्यसैमा सन्तोष मान्नुहुन्छ　। मलाई हरेक कुरामा गाइड गर्नुहुन्छ　।

उहाँ खासै मात्तिने गरी पिउनुहुन्न　। तर, कहिलेकाहीँ भने उहाँ मात्नुहुन्छ　। मातेपछि उहाँलाई सम्हाल्न निकै गाह्रो हुन्छ　। बोलेको बोल्यै गर्नुहुन्छ　। कसैगरी पनि चुप लगाउन सकिन्नँ　।

अरू रक्सी पिउँदा त उहाँलाई केही हँुदैन तर भोड्का र खुकुरी रम पिउनुभयो भने उहाँलाई नराम्रोसँग लाग्छ　। उहाँ भन्ने गर्नुहुन्छ- 'भोड्का र खुकुरी रम पिएपछि मलाई के हुन्छ, होसै हुँदैन　।' त्यसैले, उहाँलाई भोड्का र खुकुरी रम नपिउन आग्रह गर्ने गरेकी छु　। उहाँ पनि हम्मेसी ती रक्सी पिउनुहुन्न　।

पतिपीडा

उहाँले अचेल आफूलाई सुधार्नुभएको छ　। सबैलाई थाहा भएकै कुरा हो- उहाँ कहिलेकाहीँ बहकिनुहुन्छ　। को-को, को-को आइमाईसँगको सम्बन्धका कारण उहाँ अराजक बन्नुभएको छ　।

केही अघिको घटना हो　। मध्यरातमा मैले उहाँ र एउटी हिरोइनलाई आफ्नै घरअगाडि प्रेमरत देखेँ　। मलाई साह्रै पीडा भयो　। आखिर ममा के कमी छ र अरू आइमाईको संगत गर्नुपर्‍यो उहाँले ? पहिला पनि मैले उहाँलाई त्यही हिरोइनसँग रंगेहात भेटेकीले निकै पीडा भएको थियो　।

मध्यरातको त्यस घटनाले उहाँप्रतिको विश्वास हराएको थियो　। म केही रात निकै रोएँ　। एक मन त सोचेँ- 'अब म सुनीलसँग बस्दिनँ　।' माइतमा बुबामम्मीलाई आफ्नो निर्णय सुनाएँ　। एकचोटीको मात्र गल्ती भएको भए पो माफ गर्न सकिन्थ्यो　। पटकपटक एउटै गल्ती दोहोर्‍याएपछि त सहनै गाह्रो हुदो रै'छ　। मलाई लाग्यो मेरो स्वर्गजस्तो घरमा नजर लाग्यो　।

पछि, 'उहाँले मसँग अब आइन्दा यस्तो गल्ती गर्दिनँ,　अन्तिमपटक माफ गरिदेऊ,' भनेर वाचा गर्नुभयो, अनि म फर्किएँ 　। मलाई लाग्छ, उहाँले आफ्नो वाचा पूरा गर्नुभएको छ　। अहिले भन्ने गर्नुहुन्छ- 'म गलत बाटोमा थिएँ　।'

पतिसँग तीन स्मरणीय पल

० कलिलै उमेरमा भागेर प्रेमविवाह गरेका हामीलाई जिन्दगी के हो भन्ने केही थाहा थिएन　। उहाँको प्रेममा म एकोहोरिएकी थिएँ　। बिहे भएको केही दिनपछि घरमा एउटा पार्टी थियो　। उहाँकै आग्रहमा मैले जिन्दगीमा पहिलोपटक वाइन पिएँ　। पिउँदै गएपछि म मात्दै गएछु　। सबैजना पिउँदै, डान्स गर्दै रमाइरहेका थिए　। पार्टी सिद्धिएपछि हामी बेडरुममा गयौँ　। धेरै मातेकाले होला, बेडमा पल्टन नपाउँदै मैले उल्टी गर्न थालेँ　। उहाँ आत्तिँदै गिलास ल्याएर उल्टी थाप्न थाल्नुभयो　। एकैचोटीमा गिलास भरियो　। अनि फेरि उहाँले हतारहतार सिरानीको खोल थाप्नुभयो　। त्यो घटना म कहिल्यै बिर्सन सक्दिनँ　। मप्रति उहाँको प्रेम कति छ भन्ने पनि त्यो घटनाले दर्शाउँछ　।

० म पिकेमा पढिरहेकी थिएँ　। हाम्रो बिहे भइसकेको थियो　। कलेजमा भएको डान्स कम्पिटिसनमा भाग लिएकी थिएँ　। म फस्ट भएँ　। मैले तत्कालीन राजा वीरेन्द्र र रानी ऐश्वर्याको हातबाट अवार्ड पाएँ　। राजारानीको हातबाट अवार्ड पाएको उपलक्ष्यमा सुनीलजीले एउटा भव्य पार्टी दिनुभयो　। त्यो पनि मेरा लागि स्मरणीय छ　। आफ्नी पत्नीको सफलतामा रमाउने पतिका रूपमा बुझेकी छु, मैले उहाँलाई　।

० छोरी जन्मँदाको कुरा हो　। सुत्केरी ब्यथा लागेर मलाई हिमाल हस्पिटलमा राखिएको थियो　। म प्रसव वेदनाले कराउँथेँ, छटपटाउथेँ　। उहाँ मेरो पीडा देखेर आँखाभरि आँसु पार्नुहुन्थ्यो　।

मेरो पीडामा उहाँ रोएको देख्दा मलाई उहाँको निकै माया लाग्यो　। भन्छन्, लोग्नेमान्छे रुँदैनन्　। तर, मेरो श्रीमान्को मन कमलो छ　। छोरी जन्मिएको केही घन्टापछि मात्र उहाँलाई मसँग भेट्न दिइयो　। त्यतिबेला पनि उहाँ मलाई सुम्सुम्याउँदै रुनुभयो　।

म सुत्केरी भएपछि मेरो र बच्चाको हरपल ख्याल गर्नुभयो उहाँले　। ती दिन सम्झँदा सुनीलजीले हजार गल्ती गरे पनि माफ गरिदिन मन लाग्छ　।